De start is om 09.00 uur 's morgens. Ja, behoorlijk vroeg. Niet echt mijn tijd, maar dat moet je er voor over hebben! Temperatuur op straat geeft 12°C aan. Wind­richting NNO en -kracht is gevoelsmatig ca. 2 à 3 Bft. "Slechts" gekleed in een kuitbroek met lange mouwen shirt kan ik de handschoenen nog wel even gebruiken. Het is waterkoud. Na een rondje Visé draaien we het stadje uit en lopen via een zeer heuvelachtig stukje snelweg, richting Maas. Ik had geprobeerd het parcours te bestuderen, maar daar kwam ik op papier al niet uit, laat staan terwijl we aan het lopen waren. Na enkele kilometers ben ik het spoor al bijster. Plotseling is daar de Maas. Mooi, langzaam kom ik in een iets te snel ritme. Maar het gaat ook zo lekker. Heerlijk loopweer! Ik was goed uitgerust, lekker geslapen en goed gegeten. Gezellige mensen onderweg, kan alleen niet zoveel praten, ik versta wel Frans, maar daar houdt het ook wel mee op. Voor praten, moet ik er toch even iets langer zijn. Opeens zie ik Gerard staan! Had toeschouwers gevolgd die een verkorte route hadden naar het 10 km punt. Dat is extra mooi als je er niet op gerekend hebt.

Ja, het ging nog steeds geweldig! Zon begon te prikken, handschoenen konden uit en ik was driftig aan het drinken om toch maar het verloren vocht te compenseren. Na het passeren van een sluis, ik kan niet beslissen of we nu nog in België lopen of al in Nederland zijn, rits ik de broekspijpen open om op te rollen. Het werd steeds warmer. Ook heel veel vals plat. Slecht wegdek soms. Asfalt, gaten in asfalt, kasseien, bakstenen, asfalt over kasseien (lijkt wel Antwerpen), maar ook obstakels waar je op het laatste nippertje over heen kan springen, of op een andere manier kan ontwijken. Langzaam begin ik te beseffen waar het marathon­lopen nu werkelijk om draait. Het is simpelweg een kwestie van doseren. Iedere fase is er één, maar hoe dat op te bouwen, is een compleet ander verhaal. En dan denk je dat je een beetje ervaring hebt.... Dat doet me denken aan Rinus en Mo die dit weekend meedoen met de 24 uur van Steenbergen. Ik ben toch zo benieuwd hoe het met hen gaat! Ondanks het lekkere lopen (halve marathon in 1.54 uur) besef ik dat een negatieve split (eerste helft sneller dan de tweede helft) er niet in zit. Dat zou een nieuw PR betekenen en met deze snelstijgende temperatuur gaan we dat niet halen. Dat doet aan de pret onderweg niets af. Heerlijke muziek op het hoofd, maar ook gezellige live bandjes, dweilorkestjes, Afrikaanse groep, een DJ met hele snelle muziek zijn zo een paar voorbeelden.

Hoe dichter we Maastricht naderen, hoe beter het wegdek wordt, hoe meer mensen er staan maar ook hoe meer wegen "afgezet" moeten worden voor het verkeer. Dit is werkelijk heel strak georganiseerd. Voor iedere zijweg die we passeren staat een verkeersbegeleider en op hele drukke wegen is er politie als backup aanwezig. Heel veilig allemaal, maar vooral ook heel gemoedelijk. Tot mijn verwondering nader ik het B&B in Maastricht tot op misschien 250 meter. Vlak daarvoor gaan we rechtsaf en via een prachtig park, stukje stad, na de Servaasbrug rechtsaf en via een heerlijke rustige route door een park aangelegd achter een paar chique hotels, lopen we Maastricht weer uit.

Hier begint het afzien toch wel aardige vormen aan te nemen. Misschien heb ik toch iets te simpel gedacht over de 6 uur van Stein op 7 maart en nu slechts 2 maanden later deze marathon. Het tempo zakt behoorlijk in en ik besef dat ik er weer ben ingetuind. Te snel gestart. Toch maak ik er nog het beste van. Af en toe stukje wandelen. Geen kramp, ook de bovenbenen lopen niet verschrikkelijk vol, maar ik ben gewoon zo moe. Geen zin meer. Het doel om binnen de 4 uur te finishen lukt, maar ik moet eerlijk toegeven dat ik dat tot de laatste halve minuut heb lopen calculeren. Op die manier kan ik de forse heuvel in de laatste 2 km nog nemen, kan ik een man nog op sleeptouw meenemen, en op de tonen van "it's a beautiful day" van U2, loop ik een weg af naar beneden, kan ik de klappen op de bovenbenen nog hebben en zie ik de finish. Toch weer gered in 3.59.24 uur. Onderstaande finish foto van Gerard zegt volgens mij genoeg.

(komt nog). Maar na deze finish, even uithuilen en bijtanken. Na de massage (in België mag dat zonder douche) voelde ik me al veel beter, na de friet met mayo helemaal geweldig en na een heerlijk biertje, super.

Verantwoord? Nee, maar wel verschrikkelijk lekker.

Er is te veel ziekte en sores op de wereld om daar lang bij stil te staan, maar soms pakt het je letterlijk en figuurlijk zo aan, dat momenten zoals deze gekoesterd dienen te worden.

Moe maar voldaan praten we na met andere lopers, iedereen heeft zo zijn eigen verhaal. Voert te ver om daarover te vertellen.

Ik weet wel 1 ding. Pluk de dag, probeer te genieten en leef! Het kan zo maar voorbij zijn.

Groeten!

Yvonne & Gerard

PS voor de nieuwsgierigen: Rinus en Mo zijn gefinished. Rinus heeft > 150 km gelopen en Mo > 114 km. Zie ook hun weblogs: www.momarathonloper.punt.nl en www.rinusrunning.punt.nl